Eerste concert 2010 op het randje…..

Het bestuur van de Lindegrachtconcerten heeft hoog spel gespeeld met de weergoden. Het was op het randje of het eerste concert was in het water gevallen. De weersvoorspellingen leken het bestuur gelijk te geven om het concert gewoon door te laten gaan; op maandagmiddag was er maar een klein vuiltje aan de lucht….een licht buitje op dinsdagavond,  zeiden de wolkenridders. Daar schrikken hollandse jongens niet voor terug. Maar dat pakte geheel anders uit. In de loop van de dinsdag verschenen er donkerder wolken aan de digitale horizon. Maar het bestuur kon niet meer terug…..Hoe immers kun je nog breed bekendmaken dat het concert naar de Vest is verplaatst? En meer nog, hoe moeten de kaartjes ordentelijk aan de man worden gebracht? De Vest is nu eenmaal niet zo’n vrijbuitersconcertzaal als de Lindegracht. Het moest maar meezitten… En prompt hoor. Toen voorzitter Bert Snater de microfoon pakte om alle kijkers en luisteraars welkom te heten, vielen de eerste grote druppels….niks licht buitje. Slimmerds hadden zich bij het kraampje een poncho aangeschaft en anderen hadden gewoon van huisuit al de weergoden niet vertrouwd.  De eerste solist, Daniël van der Hoeven, speelde wat timide maar onverstoord zijn eerste pianostuk maar won allengs aan bravoure. Hetgeen de weergoden moet zijn bevallen. Vrijwel geen drup meer. Zodoende kon na de pauze Lavinia Meijer haar harp laten zingen als een nachtegaal op een zomeravond. Muisstil heeft iedereen geluisterd, terwijl toch op het water bijvoorbeeld een complete kanovereniging was komen aanpeddelen. Het was heerlijk druk op de gracht. Lavinia straalde van top tot teen haar enthousiasme voor haar instrument én haar virtuositeit uit. Met een koreaans miniatuurtje tot slot. Dat alles oogstte groot applaus.